Ο Νίκος Τσολακίδης γράφει για τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και τη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή: «Η πατρίδα στη μετά την πρώτη φορά ‘’αριστερά’’ εποχή, απαιτεί εθνική στρατηγική και όραμα για το μέλλον, πολύ περισσότερο χρειάζεται μια συνεργασία πολιτικών δυνάμεων που θα κληθούν με την εντολή του καταπονημένου λαού, να οικοδομήσουν και ταυτόχρονα να υπηρετήσουν αυτό το όραμα και να διαμορφώσουν ένα νέο αφήγημα με συστατικά στοιχεία την ειλικρίνεια, τον κοινωνικό και πολιτικό έλεγχο, την υπευθυνότητα και με αίσθημα ευθύνης ότι…
Ο Νίκος Λαλιώτης γράφει για τον λαϊκισμό και τον ελιτισμό: «Ο λαϊκισμός από την μία βρίσκει έδαφος στην αμάθεια, την ημιμάθεια και στην ρηχότητα της σκέψης, ο ελιτισμός από την άλλη βρίσκει έδαφος στους μορφωμένους, στους καλλιεργημένους και στους κύκλους των οικονομικά ισχυρών. Και βρίσκει εκεί έδαφος, διότι λόγω της γνώσης και της οικονομικής ευμάρειας, αυτοί οι κύκλοι νιώθουν έξω από τον κορμό της κοινωνίας, νιώθουν ότι δεν χρειάζονται την κοινωνία, αντιθέτως η κοινωνία χρειάζεται αυτούς είτε για να επενδύσουν…
Ο Μαρίνος Σκανδάμης γράφει για τα Fake News και τον νέο ποινικό κώδικα: "H ενσυνείδητη παραπληροφόρηση μέσω του τύπου και κυρίως πια του διαδικτύου, έχει λάβει χαρακτηριστικά πανδημίας. Μέσα από αυτή δεν εξυπηρετείται μόνο ο ρατσιστικός ή μισαλλόδοξος λόγος και οι θεωρίες συνωμοσίας, αλλά επιπλέον, η αποσταθεροποίηση των πολιτικών αντιπάλων και η υπονόμευση των θεσμών. Αυτό επιτυγχάνεται πρωτίστως μέσα από τη δράση των trolls και την παραγωγή και διάχυση των fake news. Το άρθρο 191 Ποινικού Κώδικα παρέχει τη δυνατότητα…
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, στην ομιλία του στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών "Κράτος και Εκκλησία", τονίζει: "Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι δικαιοπολιτικά εἶναι καί ὥριμο καί σκόπιμο νά ὀργανωθεῖ ἕνας σοβαρός, πολυετής καί ψύχραιμος διάλογος ἀνάμεσα στό Κράτος καί τήν Ἐκκλησία, στά πλαίσια μιᾶς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, βασισμένος στόν ἀμοιβαῖο σεβασμό, στή βαθειά γνώση τοῦ χαρακτήρα τῆς φύσης καί τῆς λειτουργίας τῶν δύο θεσμῶν καί στήν πλήρη συνεκτίμηση ὅλων τῶν ἱστορικῶν, κοινωνικῶν, πολιτειολογι­κῶν, πολιτιστικῶν καί ἐκκλησιολογικῶν δεδομένων πού συνθέτουν τό ὅλο…
O Ιωάννης Κονιδάρης, στην ομιλία του στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, "Κράτος και Εκκλησία", τονίζει: " Οι σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας στη χώρα μας στρέβλωσαν εξαρχής. Και είναι ανάγκη στο σημείο αυτό να σταχυολογήσω όλως επιλεκτικά και προφανώς ελλειπτικά, κάποιους σταθμούς εκκλησιαστικής πολιτικής για να αναδείξω και να καταδείξω αυτή τη στρέβλωση που ξεκίνησε με την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους και συνεχίζεται έως τις ημέρες μας… Με τη, μετά παρρησίας, διαπίστωση ότι ατυχώς, υπάρχει, διαχρονικά, πλήρης άγνοια των εκκλησιαστικών…
Στην ομιλία του ο Ιωάννης Σαρμάς κατά στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευ. Βενιζέλου «Η Δημοκρατία μεταξύ Ιστορίας και Συγκυρίας», στον Πειραιά, τονίζει: «Αυτές τις δέκα ιδέες, πολλαπλώς επανερχόμενες, μπόρεσα να εντοπίσω στα κείμενα του βιβλίου. Σε αυτές, που μας μεταφέρουν από το συγκυριακό στο διαρκές, από το παρόν στην Ιστορία, μπορούμε να βρούμε τα μεγάλα θέματα που απασχολούν όλους μας, αλλά και την αναμέτρηση με αυτά του συγγραφέα, ενός επιφανούς διανοούμενου, που έχει όλα τα προσόντα για να αντιμετωπίσει…
Ο Γρηγόρης Μιχαηλίδης στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευ. Βενιζέλου «Η Δημοκρατία μεταξύ Ιστορίας και Συγκυρίας», στη Δράμα, τονίζει: «Η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας είναι η εσωτερική υπονόμευση της ίδιας της φιλελεύθερης και αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Αυτή είναι η νεωτερική ιστορική και θεσμική κατάκτηση ως το σύγχρονο ιστορικό αιτούμενο. Οι θεσμοί της άμεσης δημοκρατίας ή της ημιάμεσης λειτουργούν συμπληρωματικά και ενισχυτικά των πολιτικών αποφάσεων μόνο αν εφαρμόζονται με την αναγκαία θεσμική περίσκεψη. Στην αντίθετη περίπτωση ρευστοποιούν τη βούληση του εκλογικού…
Στην ομιλία του ο Αλέκος Παπαδόπουλος κατά στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευ. Βενιζέλου «Η Δημοκρατία μεταξύ Ιστορίας και Συγκυρίας», στον Πειραιά, τονίζει: «Η εποχή των λαϊκισμών, των μαζών και των απρόσωπων στρωμάτων πρέπει να λάβει ένα σαφές πολιτικό τέλος πριν οι υποτιθέμενοι λαοί, μάζες και στρώματα στραφούν προς εκείνους που τους προσφέρουν τη βαθιά θαλπωρή των φανταστικών κοινοτήτων – εθνικών, εθνοτικών, θρησκευτικών και άλλων. Για να αποτραπεί η συνεχιζόμενη αλλοτρίωση, κάθε πολίτης πρέπει να έχει την αίσθηση ότι μετέχει…
Ο Μελέτης Ρεντούμης γράφει τη λειτουργία του ανταγωνισμού και του επιχειρείν στην ΕΕ: «Πρέπει να γίνει μία ώριμη συζήτηση στην Ένωση, για το ποια θα είναι από δω και στο εξής η ευρωπαϊκή στρατηγική στο θέμα του επιχειρείν και να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ προάσπισης του ανταγωνισμού για όλα τα κράτη μέλη, αλλά από την άλλη να δοθούν κίνητρα και σε μεγάλες επιχειρήσεις να μπορούν να ανταγωνίζονται με ασφάλεια στο διεθνές γίγνεσθαι, δημιουργώντας υπεραξία για τους εργαζόμενους, τους μετόχους…
Ο Άγγελος Τερζούδης στο άρθρο του για το Brexit «Αυταπάτης συνέχεια στο Ηνωμένο Βασίλειο», γράφει: «Μέσα σε μία σχετική άνεση χρόνου είναι απαραίτητο να οργανώσει το Κοινοβούλιό τους τον εθνικό διάλογο που χρειάζεται, με αποκλειστικό στόχο την υπέρβαση του αδιεξόδου στο οποίο έχουν περιέλθει, πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο με την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, μέσω ενός προσεκτικά προετοιμασμένου δεύτερου δημοψηφίσματος. Σε κάθε περίπτωση πάντως, σε τόσο σοβαρά θέματα, έστω και με καθυστέρηση, η πορεία των πραγμάτων επαναφέρει νομοτελειακά…
Ο Αθανάσιος Ζούπας κατά την ομιλία του στην παρουσίαση στην Πάτρα, του βιβλίου του Ευάγγελου Βενιζέλου «Η Δημοκρατία μεταξύ συγκυρίας και Ιστορίας», τόνισε: «Μεγάλο ζήτημα δημιουργείται όταν διαρρηγνύεται η σχέση της κοινωνίας με το Σύνταγμα και τους θεσμούς. Η κοινωνία αρχίζει να μην πιστεύει στους θεσμούς. Αυτή η αποκόλληση των κοινωνίας των πολιτικών και πολιτικής κοινωνίας είναι το ποιόν κρίσης. Άρα πρέπει να μιλάμε για τη σχέση συντάγματος και κρίσης και πιο συγκεκριμένα για το Σύνταγμα της κρίσης και για…
Ο Κώστας Σοφούλης γράφει για την Πολιτική Παραγραφή, Ιστορική Μνήμη και Λήθη: «Η παραγραφή ενός δικαιώματος ή ενός αδικήματος δεν συνεπάγεται, κατά λογική αναγκαιότητα, και την απάλειψη της μνήμης του γεγονότος. Τα ίδια τα έθνη, άλλωστε, φιλτράρουν συστηματικά και ακατάπαυστα τις κοινές μνήμες του παρελθόντος τους, άλλοτε για να «διδαχτούν από τα σφάλματα του παρελθόντος» και άλλοτε για να συγκροτήσουν τα θεμέλια της αυτάρεσκης «ανωτερότητάς» τους που είναι όρος απαραίτητος για την σύλληψη της «ταυτότητας που αξίζει» για να διατηρήσει…
Σελίδα 6 από 45