Ο Κώστας Κούρκουλος με αφορμή τη στάση της κυβέρνησης όσον αφορά την El Dorado, γράφει: «Οι απειλές του κ. Τσίπρα, ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εναντίον οποιουδήποτε υποψήφιου επενδυτή ότι θα χάσει τα λεφτά του και θα πάει και φυλακή αν τολμήσει να επενδύσει στην Ελλάδα, όπως και το κυβερνητικό πάθος τους να κλείνουν τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, αυτή δηλαδή η απροκάλυπτη δολιοφθορά τους κατά της οικονομίας της χώρας, δεν ήταν καθόλου τυχαίες. Και ότι δεν είχε μόνον στόχο τις επενδύσεις, αλλά φαίνεται πως ήταν και μία βαθύτερη «φυσική επιλογή»: Να εξαφανίσουν από προσώπου γης τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα»

Ο Μελέτης Ρεντούμης εξετάζει την κατάσταση σε σχέση με τις εξελίξεις στην Βόρεια Κορέα, και τονίζει: «Η μόνη λύση η οποία πρέπει να δρομολογηθεί είναι η διπλωματική με την έναρξη μιας σειράς πρωτοβουλιών και διαλόγου ώστε να καθίσει η Βόρεια Κορέα και ο ίδιος ο Κιμ στο τραπέζι μαζί με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα αλλά και την ΕΕ η οποία δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει αμέτοχη στις διεθνείς εξελίξεις. Η Βόρεια Κορέα όσο διατηρείται απομονωμένη με κύριο εργαλείο επιβίωσης τα πυρηνικά όπλα θα συνεχίζει να απειλεί με συνεχείς δοκιμές, με την ειρήνη να κρέμεται από μία κλωστή σε αυτή την λεπτή πολεμική διαδικασία.»

Ο Σπύρος Καβουνίδης εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να επιστρέψουν οι Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Ο Σπ. Καβουνίδης εκτιμά πως το κράτος μπορεί να βοηθήσει: «Το Κράτος θα μπορούσε να συμβάλει προσφέροντας τον χώρο. Μια κατάλληλη δημόσια έκταση. Ως παράδειγμα είναι η περιοχή Αλυκών Αναβύσσου, μια μεγάλη έκταση, περιφραγμένη, όχι καταπατημένη, που είχε κάποτε απαλλοτριωθεί για να γίνει ιππόδρομος αλλά ποτέ δεν έγινε και δεν πρόκειται να γίνει. Ακόμη το κράτος θα μπορούσε, να θεσμοθετήσει συνταγματικά τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Τέλος, η μεγαλύτερη συμβολή του Κράτους θα είναι η πλήρης αποχή του από τη δημιουργία και λειτουργία του νέου πανεπιστημίου».

Ο Μελέτης Ρεντούμης με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εξαιτίας της απόφασης του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Το να είναι σήμερα η Ελλάδα η μοναδική χώρα στην ΕΕ που υπερασπίζεται την ΕΣΣΔ του Στάλιν αγνοώντας τις επιταγές της ΕΕ, σίγουρα δεν τιμά την χώρα μας, που έχει περισσότερο από πότε ανάγκη από συμμάχους στην τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Είναι καιρός η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, να υπερβούν τις διαχωριστικές γραμμές των ιδεολογιών και να καθορίσουν τα επόμενα βήματά για το μέλλον»

Ο Κωνσταντίνος Σοφούλης θέτει το ζήτημα της υπερρύθμισης στις νομοθετικές πρωτοβουλίες για την ανώτατη εκπαίδευση, τονίζοντας πως «εν ονόματι της ακαδημαϊκής ελευθερίας και αυτονομίας του, δεχόμαστε τελικά παραδόξως την πλήρη μετατροπή του πανεπιστημίου σε ετερόνομο βραχίονα του κομματικού κράτους καθώς προσπαθούμε πλειοδοτικά, πλέον, να ρυθμίσουμε με κάθε λεπτομέρεια την λειτουργία του». Ο Κ. Σοφούλης καταθέτει την πρότασή του σύμφωνα με την οποία προτείνεται η «οργάνωση των πανεπιστημίων ως ιδιότυπων νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου (κατ’ ανοχή θα μπορούσε να είναι και ΝΠΔΔ) επί των οποίων η εποπτεία του κράτους θα εκδηλώνονταν με την υπογραφή δύο ντοκουμέντων: Ενός Καταστατικού Χάρτη και ενός Στρατηγικού Σχεδίου όρων Συνεργασίας και Χρηματοδότησης»

Ο Ξενοφών Μπρουντζάκης με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εξαιτίας της απόφασης του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Κάποτε πρέπει να τύχει ειδικής μελέτης η προπαγανδιστική δεινότητα των κομμουνιστικών καθεστώτων και η εκπληκτική τους ικανότητα να προβάλλουν υπέρ τους τα εγκλήματά τους. Ο τρόπος με τον οποίον καταφέρνουν οι κομμουνιστές να σε εμφανίζουν θιασώτη των Ναζί επειδή καταγγέλλεις κομμουνιστικά εγκλήματα και να δημιουργούν μιαν ηθική σύγχυση, είναι αριστοτεχνικός - κάνοντας τον Γκέμπελς να μοιάζει με …νηπιαγωγό.»

Παρακολουθείστε ζωντανά τις εργασίες του «Διεθνές Συνέδριο για την ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στο Ταλίν». 
On 2 April 2009 the European Parliament adopted a resolution on European conscience and totalitarianism, calling for the proclamation of 23 August as the Europe-wide Day of Remembrance for the victims of all totalitarian and authoritarian regimes.Since then the international commemoration of victims of totalitarian and authoritarian regimes has taken place in different European capitals. On 23 August 2017 the commemoration events of the Europe-wide Day of Remembrance for the victims of all totalitarian and authoritarian regimes will take place in Tallinn.

Ο Παναγιώτης Δουδωνής με αφορμή την πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Η κυβέρνηση εκφράζει απόψεις που στο δυτικό κόσμο δεν ασπάζεται σχεδόν κανείς αξιόπιστος συνομιλητής. Θεωρώντας πως υπερασπιζόμενη την κομμουνιστική ιδεολογία ακόμα και στην πιο σκοτεινή έκφρασή της επανεφευρίσκει την αριστερή «παρθενία της», αντί να τοποθετείται στο κέντρο της αριστεράς, απομονώνεται πολιτικά περαιτέρω, απομονώνοντας όμως και τη χώρα. Αρνούμενη την ιστορική πραγματικότητα και επιχειρώντας να παραμερίσει με ορμή τα μελανά σημεία μιας ιδεολογίας, καθιστά την ιστορία ή την άρνησή της πυρήνα της ιδεολογίας της.»

Ο Κελεμάνης Παναγιώτης γράφει για το όραμα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης: «Ο κάθε πολίτης χώρας κράτους μέλους της Ενώσεως θα πρέπει να αντιληφθεί ότι με βάση την νεότερη Ευρωπαϊκή ιστορία πολύ περισσότερα μας ενώνουν παρά μας χωρίζουν. Εφόσον τα όργανα της ΕΕ καθυστερήσουν και δεν δράσουν επιτακτικώς για την ίδρυση Ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι ιδρυτές και οραματιστές της ένωσης της Ένωσης όπως και το σύνολο των αξιωματούχων αυτής θα έχουν αποτύχει στο μεγάλο εγχείρημα της ένωσης κάτω από μια ενιαία Ευρωπαϊκή οικογένεια με κοινές αξίες, ιδανικά και αρχές. Σε περίπτωση που το «άσχημο» σενάριο της αποτυχίας επιβεβαιωθεί τότε η διάλυση της ΕΕ είναι πιο κοντά από ποτέ.»

Ο Νίκος Μπουνάκης μιλάει για την σημασία και τα προβλήματα της αγροτικής ανάπτυξης εξηγώντας πως «εκτός από την συνεχή μείωση της παραγωγής, η Ελληνική Αγροτική οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας, αλλά και αδυναμία δημιουργίας υπεραξίας της Ελληνικής Αγροτικής παραγωγής». Ο Ν. Μπουνάκης σημειώνει πως « η Ελληνική αγροτική οικονομία κινείται με τον αυτόματο πιλότο της ΚΑΠ, τις επιδοτήσεις και τις παραδοσιακές καλλιέργειες» τονίζοντας πως «δεν υπήρξε και δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για την αγροτική ανάπτυξη». Ο συγγραφέας παραθέτει 4 προτάσεις για την Αγροτική ανάπτυξη και σημειώνει πως «ο κίνδυνος τον οποίο πρέπει να αποφύγουμε είναι η περαιτέρω συρρίκνωση της αγροτικής μας οικονομίας»