Το μέτρο του περιουσιολογίου που μελετά η κυβέρνηση αναλύει στο άρθρο του ο Μαρίνος Σκανδάμης, επισημαίνοντας πως καθώς το μέτρο δεν θα αφορά όσους έχουν αποκτήσει παράνομα κινητά περιουσιακά στοιχεία μια και δεν θα διακινδυνεύσουν τη δήλωσή τους, θα απομένει ν’ αφορά μόνο αυτούς που νομίμως κατέχουν κινητά περιουσιακά στοιχεία. «Η επιλογή όμως των πολιτών να φυλάσσουν τα αντικείμενά τους εκτός τραπεζών, προέρχεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα, που συνοδεύεται από έλλειψη εμπιστοσύνης προς το κράτος» σημειώνει τονίζοντας πως επιπλέον «για πρώτη φορά έχουμε μια βαθιά εισχώρηση του κρατικού ενδιαφέροντος σε ένα χώρο προσωπικής προστασίας και εχεμύθειας».

Ο συγγραφέας του άρθρου, εξηγεί τι πραγματικά είναι το ΕΣΠΑ και δίνει απάντηση στο ερώτημα: «Μπορεί το ΕΣΠΑ να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που του αποδίδουμε;». O συγγραφέας σημειώνει πως η εμμονική αξιολόγηση των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ υπό το πρίσμα της απορροφητικότητας, αποκλείοντας σειρά άλλων δεικτών, δημιουργεί προβλήματα, και εξηγεί πως «η αυτοπαγίδευση του δημόσιου διαλόγου σε εύκολα μετρήσιμα ποσοτικά στοιχεία, βασίζεται στην αδυναμία κατανόησης ότι το ΕΣΠΑ είναι εργαλείο, δεν είναι αυτοσκοπός.» Επισημαίνοντας την απουσία Εθνική στρατηγικής, ο συγγραφέας παραπέμπει στην μελέτη της McKinsey του 2010, «Η Ελλάδα 10 χρόνια μπροστά», ως την μοναδική απόπειρα που προσεγγίζει έναν εθνικό σχεδιασμό.

Στην ανάγκη μαζικής εμβολιαστική κάλυψη του προσφυγικού πληθυσμού έναντι της πολυομυελίτιδος, αναφέρεται στο άρθρο της η Χριστίνα Παπανικολάου παραθέτοντας ανησυχητικά στοιχεία για την έξαρση του φαινομένου βάσει του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. «Οι μεγάλες προκλήσεις στον τομέα της Δημόσιας Υγείας, λόγω της μαζικής μετακίνησης πληθυσμών από περιοχές πολεμικών συρράξεων, αποτελούν μείζονα προτεραιότητα μετά τη διάσωση των ανθρώπινων ζωών» τονίζει, σημειώνοντας ότι η αντιμετώπιση των αιτιών του φαινομένου πρέπει να αποτελέσει το δομικό στοιχείο για την εφαρμογή ενός ενιαίου, εθνικού σχεδίου δράσεων. «Η ανάγκη προστασίας της Δημόσιας Υγείας θα πρέπει ν' αναδειχθεί σε μια ισχυρή διαπραγματευτική προτεραιότητα για τη χώρα μας» τονίζει.

Ο συγγραφέας Ξενοφών Μπρουντζάκης με το άρθρο του παρουσιάζει το βιβλίο των Στάθη Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη «Εμφύλια Πάθη -23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. «Τα Δεκεμβριανά συντηρούν πεισματικά τον πιο επώδυνο εθνικό διχασμό, μια συγκρουσιακή λογική η οποία διατηρείται ως τις μέρες μας σε κάθε  δημόσια σχετική τοποθέτηση και σε κάθε κοινοβουλευτική αντιπαράθεση» σχολιάζει ο συγγραφέας και αναφερόμενος στο βιβλίο τονίζει πως «πρόκειται για ένα έργο ολοκληρωμένο, απαλλαγμένο από τα πάθη που εγκαλεί, γραμμένο από δυο ανθρώπους που αγαπούν την αλήθεια των γεγονότων. Ένα βιβλίο γραμμένο δίχως πάθος από παθιασμένους πολιτικούς επιστήμονες!»

Στην ανάγκη εκλογίκευσης του εκλογικού νόμου αναφέρεται στο άρθρο του ο Αλέξανδρος Κατσιώτης. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τις μομφές που ευλόγως αποδίδονται στο εκλογικό σύστημα: πρώτη, το εκλογικό «δώρο» των 50 εδρών κρίνεται απαράδεκτα γενναιόδωρο, δεύτερη, η ενίσχυση του πρώτου κόμματος επιτυγχάνεται άνευ όρων και προϋποθέσεων, και τρίτη, η δυσμενής αντιμετώπιση των συνασπισμών κομμάτων που αποκλείονται από την ενίσχυση. «Λόγω εκλογικού συστήματος οδηγηθήκαμε σε τέσσερις άσκοπες και εκβιαστικές εκλογικές αναμετρήσεις» σημειώνει ο συγγραφέας τονίζοντας πως «είναι καιρός να δούμε με νηφαλιότητα την εκλογίκευση του εκλογικού συστήματος και την προσαρμογή του στα νέα δεδομένα και τις ανάγκες διακυβέρνησης σε περίοδο κρίσης»

Με αφορμή το αποτρόπαιο τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά του Παρισιού, ο Παναγιώτης Δουδωνής, αναλύει τη σχέση ισορροπίας μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας, βασιζόμενος σε διδάγματα από το παρελθόν, αρχής γενομένης από την 11η Σεπτεμβρίου. «Ο βασικός κίνδυνος είναι να οδηγηθούμε από ένα καθεστώς ισορροπίας ασφάλειας και ελευθερίας, σε ανασφάλεια χωρίς ελευθερία» σημειώνει τονίζοντας ότι η στοχοποίηση κοινωνικών ομάδων στο βωμό της ασφάλειας τους οδηγεί σε περιθωριοποίηση και καθιστά τα μέλη τους ευάλωτα στον εξτρεμισμό. Η Ευρώπη, επισημαίνει, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι «δε μπορεί να ανέχεται τη σφαγή χιλιάδων αθώων ανθρώπων στην καρδιά της αλλά ούτε και στη γειτονιά της».

Στο άρθρο του ο Χρήστος Καστώρης αναλύει την κατάσταση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών σήμερα και τις προκλήσεις για ανάπτυξη και επενδύσεις που προσφέρουν. «Οι Τεχνολογίες Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών αποτελούν τον στέρεο πυλώνα μιας βιώσιμης ανάπτυξης» σημειώνει ο συγγραφέας τονίζοντας όμως ότι η Ευρώπη στερείται μιας ενιαίας ψηφιακής αγοράς για τις τηλεπικοινωνίες λόγω του κατακερματισμού της σε διακριτές εθνικές αγορές. «Ο μετασχηματισμός των Telecom Operators από δίκτυο-κεντρικές εταιρείες σε εταιρείες λογισμο-κεντρικές είναι το κλειδί της επιτυχίας» τονίζει σημειώνοντας οτι «η ανάπτυξη μεγάλων οικονομιών κλίμακας είναι το κρίσιμο στοιχείο για την γιγάντωση των ευρυζωνικών δικτύων επόμενης γενιάς σ’ όλη την Ευρώπη»