Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Ανάπτυξη

Ο Θανάσης Βακάλης στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, θέτει το ερώτημα αν είμαστε «αν είμαστε κοντά στην εθνική αναγέννηση, ή στην εθνική καταστροφή» και απαντά: «Είμαστε κοντά στην εθνική καταστροφή. Η κατάσταση αυτή είναι αναστρέψιμη, μόνο και εφ’ όσον επικρατήσουν συνθήκες σταθερότητας, πολιτικής και οικονομικής, που θα επιτρέψουν την προσέλκυση επενδύσεων, ξένων και εγχώριων και θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την επέκταση της μεταποίησης του εξαγωγικού προσανατολισμού της χώρας. Όλα αυτά όμως μπορούν να συμβούν με την προϋπόθεση να επανακτήσουμε την εμπιστοσύνη μας στις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας και της οικονομίας οι οποίες θα υλοποιήσουν ένα στρατηγικό σχέδιο που θα εγγυάται το μέλλον.»

Ο Γιώργος Παγουλάτος στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, θέτει τις οικονομικές προϋποθέσεις της ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ο Γ. Παγουλάτος εξηγεί πως «η στρατηγική προσπάθεια της χώρας, θεωρώ ότι θα πρέπει να οδηγείται στο να μειώσουμε αυτή την απόκλιση, να εξαλείψουμε αυτή τη θλιβερή εξαιρετικότητα της χώρας, μιας χώρας σε μνημόνιο, σε στασιμο-χρεοκοπία, μιας χώρας που στα μάτια πολλών περιγράφεται με τον εξαιρετικά θλιβερό όλο “basket case”» και εξηγεί πως ο όρος baske case «παραπέμπει στην εικόνα των ακρωτηριασμένων πολεμιστών που έρχονταν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχοντας χάσει χέρια και πόδια και τους κουβαλούσαν σ’ ένα καλάθι»

Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, εξηγεί γιατί «η έξοδος από την κρίση επιτάσσει γρήγορη ανάπτυξη του γεωργικού τομέα». Ο Αθ. Τσαυτάρης τονίζει: «Ο γεωργικός τομέας με την ευρύτερη έννοια μπορεί όχι μόνο να δώσει δουλειά σε εκατοντάδες χιλιάδες χέρια, σε όλα τα στάδια και των συνεργειών του με άλλους σημαντικούς παραγωγικούς τομείς που προανέφερα να κρατήσει τους νέους, πριν φύγει και ο τελευταίος, οδηγώντας τον τόπο σε γρήγορη ανάπτυξη. Σήμερα δεν φτάνει μόνο το ανάπτυξη. Χρειάζεται γρήγορη ανάπτυξη πριν φύγει και ο τελευταίος νέος. Με την μεγάλη, κατά κύματα, πλέον φυγή των νέων σήμερα, αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό»

Ο Αλέκος Κρητικός στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, καταθέτει τρεις προτάσεις για την ανάπτυξη: 1. σύνταξη Εθνικού Σχεδίου εξόδου από την κρίση, ενός «Μνημονίου Ανάπτυξης», με δεσμευτικό όμως και λεπτομερές σχέδιο υλοποίησής του, κατά το διαχειριστικό πρότυπο που ακολουθήθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, 2. διεκδίκηση ενός «ΕΣΠΑ κρίσης» για την Ελλάδα, 3. δεδομένης της διαχειριστικής χρεωκοπίας (σε όλη την Ευρώπη) του παρόντος συστήματος υλοποίησης των ΕΣΠΑ υποστήριξη διεξαγωγής της συζήτησης για την μετά το 2020 προγραμματική περίοδο από μηδενική βάση. «Έκτακτες καταστάσεις απαιτούν, εξ ορισμού, και έκτακτη αντιμετώπιση» σημειώνει ο Αλέκος Κρητικός.

Ο Νίκος Διακουλάκης στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, τονίζει την ανάγκη επανάστασης του αυτονόητου στην ανάπτυξη: «Δεν υπάρχει ακόμη κοινή αντίληψη στα αυτονόητα. Η διαβούλευση έχει μόνο τύποις γίνει αποδεκτή στη δημόσια ζωή και γίνεται αντιληπτή, ως ένα επιπλέον γραφειοκρατικό στάδιο. Η έννοια της αξιολόγησης έχει ενοχοποιηθεί. Η δυσπιστία αυτή μετατρέπεται εύκολα σε πλήρη απουσία λογοδοσίας σε όλα τα επίπεδα δραστηριοτήτων στα οποία εμπλέκεται ο δημόσιος τομέας. Επιπλέον υπονομεύει μία σωστή σχέση κράτους επιχειρήσεων και δεν ευνοεί την καινοτομία και τις επενδύσεις. Αναγκαία λοιπόν για όλα αυτά η επανάσταση του αυτονόητου».

Ο Γιώργος Βερνίκος στην ομιλία του στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, παραθέτει 10 προτάσεις για το «αυτονόητο». Ο Γ. Βερνίκος μεταξύ άλλων τονίζει: «Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες σχετικά με τις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, συγκλίνουν στους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, στους οποίους η χώρα μας εμφανίζει συγκριτικά πλεονεκτήματα όπως: α) τουρισμός, β) πρωτογενής τομέας και μεταποίηση αγροτικών προϊόντων, δ) ήπιες μορφές ενέργειας ε) πληροφορική και επικοινωνίες, στ) φαρμακοβιομηχανία, ζ) ποντοπόρος ναυτιλία. Ο ρόλος του κράτους είναι ιδιαίτερα σημαντικός, υπό την έννοια ότι πρέπει να εξασφαλίζει με τις παρεμβάσεις του ένα φιλικό προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλον»

Ο Κώστας Καρτάλης στην ομιλία του στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, Η Ελλάδα Μετά, θέτει το θέμα της σημασίας του χωροταξικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη και τονίζει πως «το Γενικό Πλαίσιο Xωρικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης είναι μη αναθεωρημένο από το 2008» εξηγώντας πως «η χώρα προσπαθεί να βγει από την κρίση και βασίζεται σε ένα γενικό σχέδιο σε επίπεδο χώρας που ήδη μετρά περίπου μια δεκαετία». Ο Κ. Καρτάλης σημειώνει πως «πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η αναθεώρηση και ολοκλήρωση του χωρικού σχεδιασμού» και τονίζει: «Στο επίπεδο του χωρικού σχεδιασμού έχουμε πολλά προβλήματα να λύσουμε ακόμα. Οι λύσεις είναι γνωστές. Είναι θέμα οργάνωσης, κοινής λογικής και πολιτικής βούλησης»

Ο Μελέτης Ρεντούμης θέτει το ζήτημα του ψηφιακού μετασχηματισμού της Ελλάδας σημειώνοντας ότι «σχετικές μελέτες έχουν δείξει ότι μία ενιαία ψηφιακή πολιτική στη χώρα μπορεί ν’αυξήσει το ΑΕΠ κατά τουλάχιστον 4% τα επόμενα 5 χρόνια, δημιουργώντας επιπλέον πλούτο ίσως και άνω των 5 δις ευρώ αν υπάρξει σωστή οργάνωση, συντονισμός και βέβαια η απαραίτητη πολιτική βούληση». Ο συγγραφέας εκτιμά πως «η Ελλάδα για να μην χάσει το τρένο της ψηφιακής σύγκλισης και εφαρμογής, πρέπει να δημιουργήσει μία νέα πλατφόρμα και κουλτούρα εκπαίδευσης που ξεκινά από το δημοτικό και καταλήγει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από νέες τεχνολογίες»

Ο Γιάννης Κουράκης εξετάζει το ζήτημα της «απροθυμίας των νέων να στραφούν τη γεωργική εκμετάλλευση» καθώς «μόλις το 6% των υπευθύνων αγροτικών εκμεταλλεύσεων στην Ευρώπη, είναι κάτω των 35 ετών, ενώ το ποσοστό των άνω των 55 ετών, υπερβαίνει το 50%». Ο συγγραφέας αναφέρεται στις πρωτοβουλίες της Επιτροπής των Περιφερειών προκειμένου να αντιστραφεί η τάση αυτή και να βελτιωθεί η κατάσταση με τις οποίες «προτείνονται μέτρα στήριξης των νέων αγροτών, σε τομείς όπως η πρόσβαση σε αγροτική γη, η τραπεζική πίστη, οι εγγυήσεις, η βελτιστοποίηση των χρήσεων γης, η απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών, η αναβάθμιση αγροτικής κατάρτισης σε αγροτικές περιοχές»

Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης εξετάζει που οδηγεί η μη τήρηση του Συμβολαίου, τονίζοντας ότι: «Κρεμασμένοι μια ζωή στα κάγκελα συνδικαλιστές και πολιτευτές προκειμένου να γίνουν δεκτά «τα δίκαια αυτά αιτήματα των εργαζομένων». Τα αιτήματα γίνονταν δεκτά. Ο δικός μας κουμπαράς όμως άδειασε. Έτσι ακόμη ψάχνουμε σήμερα τις συντάξεις μας.». Ο συγγραφέας σημειώνει πως: «Το τέλος του Συμβολαίου οδήγησε στη μη πληρωμή εισφορών από τους σημερινούς εργαζομένους. Να γιατί σύντομα οι συντάξεις θα τελειώσουν πλήρως. Και έτσι θα τελειώσει και ο τόπος μας. Αφού βέβαια θα περάσει από μια φάση Εθνικού Οίκου Ευγηρίας και Φτωχοκομείου».

Σελίδα 2 από 5