Ο Νίκος Γκιώνης γράφει για την Ελληνική Ορθοδοξία ως κοσμική ιδιαιτερότητα: « Η Εκκλησία για ζητήματα Πολιτείας εκφράζει και γνωματεύει μη δεσμευτικά. Ως εκεί. Παρόλα ταύτα ο χωρισμός είναι δύσκολος. Σε κάποιο momentum μπορεί να ξεκινήσει αφού είναι από τα πριν διασφαλισμένος πιθανοτικά και με μακρόπνοο σχεδιασμό υλοποίησης, που ίσως θα υπερβαίνει χρονολογικά μια γενιά. Δεν θα εξαφανιστούν τα θρησκευτικά δόγματα – είναι άλλωστε τεμάχια του Δυτικού Πολιτισμού – μα θα συνυπάρχουν θεσμικά, ειρηνικά και με γνώση των συσχετισμών με την Πολιτεία σε μια μακροχρόνια πορεία επωφελούς κοσμικού διαζυγίου. Αρκεί να προχωράει η Παιδεία και να ολοκληρωθεί, όπως ο πρέπει, ένα παλιό προαπαιτούμενο: ο Διαφωτισμός»

Κατηγορία Θέματα

Ο Νικήτας Καστής γράφει για την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος: «Είναι απαραίτητο, ως στοιχείο επιβίωσης, με την αλλαγή πορείας της ελληνικής κοινωνίας, να υιοθετηθεί πολιτική που θα προχωρεί σε σταδιακές ρυθμίσεις για όλες τις βαθμίδες και μορφές εκπαίδευσης, με τον κατάλληλο χρονισμό. Τί άλλο μας μένει, παρά να ελπίζουμε και να εργαζόμαστε, όσον εντέλει μας επιτρέπουν, για το καλύτερο! Πολύ απλά, δηλαδή, για να συνεχίσουμε να έχουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα πολιτικής, του τύπου του “Μνημονίου”, καθώς και επαρκείς πολιτικούς για να το διαμορφώσουν και να το υλοποιήσουν αποτελεσματικά – και όχι με την ανεπάρκεια που επιδεικνύουν στην περίπτωση του “Μνημονίου”.»

 

 

Κατηγορία Θέματα

Ο Γιώργος Σπηλιωτόπουλος γράφει για την ενοχή της ευδαιμονίας σε καιρούς κρίσης: «Ο συμβιβασμός και η παθητική αποδοχή της κακής σημερινής κατάστασης είναι αυτό που μας στερεί ακαριαία την αυριανή πρόοδο. Από τις πρώτες σελίδες ανθρώπινης ιστορίας στον πλανήτη μας, το πρωταρχικό κίνητρο για την εξέλιξη ήταν η δυσαρέσκεια με την υπάρχουσα κατάσταση, και η αναζήτηση μιας νέας, καλύτερης. Και προϋπόθεση για αυτήν ακριβώς τη δυσαρέσκεια στέκεται ο ζήλος, η επιθυμία και η ενεργητική διεκδίκηση για κάτι το καλύτερο. Για να το πω πιο απλά: Δεν μπορεί να είσαι ζωντανός, αν σου λείπει η επιθυμία για κάτι καλύτερο.»

Κατηγορία Θέματα

Ο Σπύρος Καβουνίδης εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να επιστρέψουν οι Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Ο Σπ. Καβουνίδης εκτιμά πως το κράτος μπορεί να βοηθήσει: «Το Κράτος θα μπορούσε να συμβάλει προσφέροντας τον χώρο. Μια κατάλληλη δημόσια έκταση. Ως παράδειγμα είναι η περιοχή Αλυκών Αναβύσσου, μια μεγάλη έκταση, περιφραγμένη, όχι καταπατημένη, που είχε κάποτε απαλλοτριωθεί για να γίνει ιππόδρομος αλλά ποτέ δεν έγινε και δεν πρόκειται να γίνει. Ακόμη το κράτος θα μπορούσε, να θεσμοθετήσει συνταγματικά τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Τέλος, η μεγαλύτερη συμβολή του Κράτους θα είναι η πλήρης αποχή του από τη δημιουργία και λειτουργία του νέου πανεπιστημίου».

Κατηγορία Θέματα

Ο Μελέτης Ρεντούμης με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εξαιτίας της απόφασης του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Το να είναι σήμερα η Ελλάδα η μοναδική χώρα στην ΕΕ που υπερασπίζεται την ΕΣΣΔ του Στάλιν αγνοώντας τις επιταγές της ΕΕ, σίγουρα δεν τιμά την χώρα μας, που έχει περισσότερο από πότε ανάγκη από συμμάχους στην τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Είναι καιρός η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, να υπερβούν τις διαχωριστικές γραμμές των ιδεολογιών και να καθορίσουν τα επόμενα βήματά για το μέλλον»

Κατηγορία Θέματα

Ο Κωνσταντίνος Σοφούλης θέτει το ζήτημα της υπερρύθμισης στις νομοθετικές πρωτοβουλίες για την ανώτατη εκπαίδευση, τονίζοντας πως «εν ονόματι της ακαδημαϊκής ελευθερίας και αυτονομίας του, δεχόμαστε τελικά παραδόξως την πλήρη μετατροπή του πανεπιστημίου σε ετερόνομο βραχίονα του κομματικού κράτους καθώς προσπαθούμε πλειοδοτικά, πλέον, να ρυθμίσουμε με κάθε λεπτομέρεια την λειτουργία του». Ο Κ. Σοφούλης καταθέτει την πρότασή του σύμφωνα με την οποία προτείνεται η «οργάνωση των πανεπιστημίων ως ιδιότυπων νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου (κατ’ ανοχή θα μπορούσε να είναι και ΝΠΔΔ) επί των οποίων η εποπτεία του κράτους θα εκδηλώνονταν με την υπογραφή δύο ντοκουμέντων: Ενός Καταστατικού Χάρτη και ενός Στρατηγικού Σχεδίου όρων Συνεργασίας και Χρηματοδότησης»

Κατηγορία Θέματα

Ο Ξενοφών Μπρουντζάκης με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εξαιτίας της απόφασης του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Κάποτε πρέπει να τύχει ειδικής μελέτης η προπαγανδιστική δεινότητα των κομμουνιστικών καθεστώτων και η εκπληκτική τους ικανότητα να προβάλλουν υπέρ τους τα εγκλήματά τους. Ο τρόπος με τον οποίον καταφέρνουν οι κομμουνιστές να σε εμφανίζουν θιασώτη των Ναζί επειδή καταγγέλλεις κομμουνιστικά εγκλήματα και να δημιουργούν μιαν ηθική σύγχυση, είναι αριστοτεχνικός - κάνοντας τον Γκέμπελς να μοιάζει με …νηπιαγωγό.»

Κατηγορία Θέματα

Ο Παναγιώτης Δουδωνής με αφορμή την πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης να αρνηθεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στις εκδηλώσεις για την Ευρωπαϊκή Ημέρα μνήμης των θυμάτων του κομμουνισμού και του ναζισμού, στην Εσθονία, γράφει: «Η κυβέρνηση εκφράζει απόψεις που στο δυτικό κόσμο δεν ασπάζεται σχεδόν κανείς αξιόπιστος συνομιλητής. Θεωρώντας πως υπερασπιζόμενη την κομμουνιστική ιδεολογία ακόμα και στην πιο σκοτεινή έκφρασή της επανεφευρίσκει την αριστερή «παρθενία της», αντί να τοποθετείται στο κέντρο της αριστεράς, απομονώνεται πολιτικά περαιτέρω, απομονώνοντας όμως και τη χώρα. Αρνούμενη την ιστορική πραγματικότητα και επιχειρώντας να παραμερίσει με ορμή τα μελανά σημεία μιας ιδεολογίας, καθιστά την ιστορία ή την άρνησή της πυρήνα της ιδεολογίας της.»

Κατηγορία Θέματα

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Πέτρος Καβάσαλης με το άρθρο τους περιγράφουν το «Πανεπιστήμιο μετά». Εκτιμώντας πως ο νόμος Γαβρόγλου «θα καταπέσει υπό το βάρος των αδιεξόδων που δημιουργεί η επιδιωκόμενη επιστροφή στη δεκαετία του ´80» τονίζουν πως «το σημαντικό θέμα δεν είναι η νομοθετική παρένθεση Γαβρόγλου, αλλά το ελληνικό Πανεπιστήμιο μετά». Το κεντρικό βήμα που προτείνουν είναι η εισαγωγή της «αρχής της ευελιξίας». Εξηγούν πως «βασική προϋπόθεση της ευελιξίας είναι η οργανωτική πολυτυπία των δημοσίων πανεπιστημίων και η συνύπαρξη πλέον δημόσιων και ιδιωτικών ( μη κρατικών) Πανεπιστημίων». «Το «Πανεπιστήμιο μετά» είναι μια θεσμική οντότητα υψηλού ακαδημαϊκού κύρους, ανεξάρτητη, διεθνώς ανταγωνιστική, μακριά από παρωχημένες κομματικές, συντεχνιακές και συνδικαλιστικές αντιλήψεις.

Κατηγορία Θέματα

Ο Κώστας Σοφούλης γράφει με θέμα το νομοσχέδιο για την Ανώτατη Παιδεία. Εκτιμά ότι η κεντρική στόχευση του ανάγεται σε σκοπιμότητες που παραπέμπουν στις δεκαετίες του περασμένου αιώνα, και αναφερόμενος στις νομοθετικές πρωτοβουλίες του 2007 και του 2011, τονίζει πως συμπύκνωναν τη διάθεση της περιόδου για εκσυγχρονισμό του Πανεπιστημίου. Ο Κ. Σοφούλης τονίζει: «Το νομοσχέδιο Γαβρόγλου πηγαίνει κόντρα στο σύνολο των παραγόντων που οδηγούν στην αποτελεσματικότητα. Μοιάζει σαν να προσδιορίζει εκ νέου το τι περιμένουμε από το πανεπιστήμιο όταν αυτό πλέον δεν θα είναι η ακαδημαϊκή αριστεία, αλλά κάποιος σκοτεινός στόχος που έχει σχέση μια ιδεοληψία δημοκρατισμού»

Κατηγορία Θέματα
Σελίδα 1 από 5