Ο καθηγητής κ. Παναγιώτης Ιωακειμίδης αναλύει την κατάσταση στο Εργατικό κόμμα στη Βρετανία με τον Τζ. Κόρμπιν, για τον οποίο «η πλειοψηφία των Εργατικών εμφανίζεται σε απόγνωση γιατί θεωρεί ότι το Εργατικό Κόμμα γίνεται ανεκλόγιμο». Ο κ. Ιωακειμίδης μεταφέροντας το θέμα στην Ελλάδα, καθώς «οι ιδέες του Κόρμπιν εμφανίζονται να είναι κάτι παρεμφερές με αυτές του ακραίου ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ» σημειώνει πως «η Αριστερά μπορεί να είναι αποτελεσματικός συντελεστής αλλαγής όταν είναι και εκλόγιμη» και σημειώνει πως «οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς/ σοσιαλδημοκρατίας/μεταρρυθμιστικού κέντρου θα πρέπει να προχωρήσουν τάχιστα στην συγκρότηση του ενιαίου φορέα ικανού να προσβλέπει στην πολιτική εξουσία»

O Δημήτρης Πατσάκης εξετάζει τα «δημοκρατικά ελλείμματα» στην Κοινωνική Ασφάλιση & Πρόνοια και συγκεκριμένα τα θέματα που αφορούν: Το φαινόμενο των «αναπηρικών» συντάξεων, τη μεταβίβαση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, το πρόσχημα του «μέσου όρου», την περίπτωση των «πατρικίων», τον παραλογισμό των «εφάπαξ» παροχών, την Επικουρική Ασφάλιση, την Aσφάλιση Υγείας, την «ισότητα» στην περίθαλψη, τους «κοινωνικούς» πόρους, τα εισοδηματικά κριτήρια. Ο συγγραφέας εκτιμά πως «Το «party» στον χώρο της Υγείας, εκτιμάται πως τερματίστηκε σε μεγάλο βαθμό, τόσο με την δημιουργία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. όσο και με την συμβολή του «επάρατου» μνημονίου.»

Ο Χρήστος Μπαξεβάνης αποτιμά την Σύνοδο Κορυφής της 7ης Μαρτίου κατά την οποία η Τουρκία αναδείχθηκε βασικός νικητής «απέναντι σε μια αποδυναμωμένη, φοβισμένη και διασπασμένη ευρωπαϊκή ηγεσία» καθώς «οι Βρυξέλλες αναγκάστηκαν να μπουν σε διαδικασία συζήτησης των αυξημένων τουρκικών απαιτήσεων, τη στιγμή που η συμφωνία του Νοεμβρίου έμεινε στα χαρτιά». Ο συγγραφέας εκτιμά πως «το εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα να γίνει υγρός τάφος στο Αιγαίο και αποθήκη ψυχών, πήρε παράταση δέκα ημερών» και επισημαίνει πως είναι αναγκαίο η «η Ελλάδα να παρουσιάσει ένα Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για το Προσφυγικό» ενώ τονίζει πως είναι αναγκαία η συμμετοχή του Συμβουλίου Ασφαλείας.

O Νίκος Γκιώνης εξετάζει τις όψεις του εγχώριου πολιτικού φονταμενταλισμού που είναι κατά τον συγγραφέα, η εθνικοφροσύνη και ποπουλισμός. «Η εθνικοφροσύνη συνδέθηκε με κάθε λογής ιδεολογικοπολιτικό ξέβρασμα και στάθηκε καθηλωτικά απέναντι σε κάθε τι που εκτιμούσαν πως τις υπερέβαινε, όπως στα Ευαγγελικά, στον αφορισμό του Ελευθέριου Βενιζέλου» σημειώνει ο συγγραφέας και σημειώνει πως «η οιονεί διοίκηση του κράτους από τις συνιστώσες δυνάμεις του ελληνο - φονταμενταλιστικού δημιουργήματος, οδηγήθηκε μερικές φορές σε ήττες». «Το παρακράτος της εποχής του Λαμπράκη, ως αιτιατό του τότε πολιτικού φονταμενταλισμού, έχει δώσει προ πολλού και αθόρυβα την θέση του στους θυλάκους του λαϊκισμού» τονίζει.

Ο Γιάννης Μαντζίκος αναλύει το ζήτημα των προσφύγων σε σχέση με τις χώρες του Κόλπου, σημειώνοντας πως «σε όλα τα κράτη του Κόλπου, δεν υπάρχει νομικό καθεστώς αναγνώρισης το όρου και της έννοιας πρόσφυγας». Ο συγγραφέας σημειώνει πως «η Αραβική Λίγκα δεν έχει καταφέρει να καταστρώσει μια συγκεκριμένη στρατηγική ώστε να αντιμετωπιστεί συλλογικά το προσφυγικό, ενώ ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας αποφεύγει συστηματικά να καταδικάσει ή να αντιμετωπίσει τον θρησκευτικό φανατισμό που προκαλεί τους εμφύλιους σπαραγμούς» και τονίζει πως «ένα πρώτο βήμα είναι η αναζήτηση συνεργασίας από τα Κράτη του Κόλπου για την άμεση (συν) χρηματοδότηση της βοηθείας των προσφύγων»

O πρώην δήμαρχος Καβάλας και πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, κ. Κωστής Σιμιτσής παρουσιάζει μια αποτίμηση του Καλλικράτη «πέρα από ιδεοληπτικές στρεβλώσεις» και παραθέτει προτάσεις για μερικά από τα θέματα της πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, όσον αφορά στην κωδικοποίηση – βελτίωση της νομοθεσίας (κωδικοποίηση των νόμων για την Αυτοδιοίκηση), στην συνταγματική μεταρρύθμιση (μεταφορά αρμοδιοτήτων που υπάγονται στο κράτος), στην καταστατική θέση αιρετών (το ζήτημα του ασυμβιβάστου), σε θέματα που αφορούν «εκλογές – ψηφοδέλτια – διοίκηση – κοινότητες» (αλλαγή του παραταξιακού συστήματος των δημοτικών εκλογών), καθώς και οικονομικά ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης (θέσπιση κονδυλίου για την αγροτική ανάπτυξη).