"Η κρίση του κορωνοϊού θέτει, με τον πιο απόλυτο τρόπο, μεγάλες προκλήσεις και κρίσιμα διλήμματα για το υπερεθνικό ενοποιητικό εγχείρημα. Ο τουρισμός αποτελεί μία πρώτης τάξεως ευκαιρία προκειμένου να τεθούν επί τάπητος πολλές ουσιώδεις αξίες της ευρωπαϊκής ιδέας, όπως είναι η προστασία της ελεύθερης κυκλοφορίας και η κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των ταξιδιωτών. Στον αντίποδα, οι τριγμοί των θεμελίων της ευρωπαϊκής οικονομίας προκαλούν αφόρητες πιέσεις στις επιχειρήσεις και αναζωπυρώνουν εθνικούς φόβους, δικαιολογημένους ως ένα βαθμό."

"Η τρέχουσα κρίση μπορεί να αποτελέσει ένα μάθημα για την κλιματική αλλαγή. Η κλιματική αλλαγή είναι σαν μια πανδημία σε slow motion. Η ανάκτηση θα είναι επίσης σε αργή κίνηση, διότι ισοδυναμεί με μετριασμό. H πανδημία δείχνει ότι η έγκαιρη δράση αποτρέπει πολύ υψηλότερο κόστος σε κάθε περίπτωση. Ο κορωνοϊός επισκίασε την πρόληψη της αλλαγής του κλίματος. Αναρωτιέται, άραγε, κανείς, πώς το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής θα επαναληφθεί στον κόσμο μετά τον κορωνοϊό."

«Όλοι μας βιώσαμε συναισθήματα που προσομοιάζουν αυτά της κατάθλιψης καθώς οι διαταραχές ύπνου, η μειωμένη όρεξη ή και το αντίθετο, ο θυμός, η αδυναμία συγκέντρωσης αλλά και η μειωμένη ερωτική διάθεση ήταν ανάμεσα στα πιο συχνά αναφερθέντα συμπτώματα του πληθυσμού. Το άγχος εντάχθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στην ζωή μας, ειδικότερα για τα άτομα που είτε ανήκουν οι ίδιοι σε ευπαθείς ομάδες είτε έχουν αγαπημένα άτομα που ανήκουν σε αυτές.»

"Όποια κι αν είναι η τυχηρά ιστορική συγκυρία και όσες νομολογιακές κατασκευές και εάν περικυκλώσουν μία εξαιρετική και επείγουσα κατάσταση, ώστε να ονοματιστούν νομικά αναγκαίοι οι περιορισμοί των φυσικών ελευθεριών, στο βάθρο τους στέκει η πολιτειακή ηθική μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Αυτή επιβάλλει ότι η ακολοθούμενη νομοθετική οδός που εκ των συνθηκών θα επιλεγεί, μπορεί μεν να είναι η ταχίστη δυνατή, αλλά θα ενσωματώνει δικλείδες ελέγχου και θα έχει στέρεες τις φερέγγυες ρήτρες προστασίας των ζωτικών συμφερόντων του ατόμου. "

"Ο Ισπανός ακαδημαϊκός, συγγραφέας και στοχαστής Antonio Muñoz Molina σε μια προσπάθεια να εξηγήσει και να αποκρυπτογραφήσει την καλλιτεχνική δημιουργία εκμυστηρεύθηκε κάποτε ότι τα υλικά της δημιουργίας, και στην περίπτωσή του της συγγραφής, είναι ο φόβος και η παράνοια της καθημερινότητας. Και η πρόσφατα βραβευμένη με το εθνικό βραβείο γραμμάτων της Ισπανίας και διακεκριμένη δημοσιογράφος της El Pais Rosa Montero δήλωσε θαρραλέα «δημιουργώ, γράφω για να μην πεθάνω από το φόβο». Μήπως ο φόβος για το αύριο που προκάλεσε η πανδημία είναι η μαγιά μιας νέας δημιουργικότητας;"

"Η Ευρώπη επέλεξε ακριβώς να μην επιλέξει μεταξύ οικονομίας και περιβάλλοντος ή κλιματικής αλλαγής. Επέλεξε να υιοθετήσει ένα δύσκολο και αβέβαιο στην κατάληξη, πλην δημοφιλές και αισιόδοξο, πράσινο αφήγημα. Όπως δεν παύουν πλέον σε κάθε ευκαιρία να μας θυμίζουν οι αρμόδιοι Επίτροποι, η ανάκαμψη από την πανδημία δεν μπορεί παρά να περνάει μέσα από την πράσινη μετάβαση, καθώς μόνον αυτή οδηγεί στην οικονομία του 21ου αιώνα και όχι του παρελθόντος"