Τσολακίδης, Νίκος

Τσολακίδης, Νίκος

Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1972 στην Αλεξανδρούπολη. Φοίτησε στη σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στο τμήμα  Κοινωνικής Ανθρωπολογίας. Αργότερα ξεκίνησε την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα: «Η διαμόρφωση της εθνική συνείδησης στους μουσουλμάνους της Δ. Θράκης και οι διαδικασίες συγκρότησης,  της πολιτισμικής τους ταυτότητας», την οποία όμως δεν ολοκλήρωσε. Σπούδασε Χρηματοοικονομικά και Διοίκηση Επιχειρήσεων – ΜΒΑ στο  Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Κύπρου και συνεχίζει σπουδές στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διοίκησης τουριστικών επιχειρήσεων» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Είναι μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Στις ευρωεκλογές του Μάιου 2014 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ελιά – Δημοκρατική Παράταξη. Ενώ στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2015,  ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στον Έβρο. Εργάστηκε   στον ιδιωτικό τομέα ως σύμβουλος στο σχεδιασμό και την εφαρμογή δράσεων καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού και της ανεργίας ευάλωτων ομάδων, ενίσχυσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς και  στην εκπόνηση επενδυτικών σχεδίων. Από το 2003 είναι στέλεχος στη Μονάδα Οργάνωσης της Διαχείρισης αναπτυξιακών προγραμμάτων  (ΜΟΔ Α.Ε.) και συγχρηματοδοτούμενων έργων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Νίκος Τσολακίδης γράφει για εξελίξεις στο πολιτικό τοπίο: «Η παράταξη που γέννησε την εθνική στρατηγική, αδυνατεί να καταθέσει σχέδιο εξόδου από τα αδιέξοδα και επικεντρώνεται στις εσωτερικές εξελίξεις του πολιτικού της χώρου και στα γεννητούρια που έχουν προσδιοριστεί για τις 5 Νοέμβρη. Βέβαια ο καιρός θα δείξει, αν και αυτό το κυοφορούμενο πολιτικό υποκείμενο, θα γεννηθεί και θα γεράσει πρόωρα, όπως τόσα άλλα, ή θα είναι η εξαίρεση» και σημειώνει: «Αυτές οι αρχές του φθινοπώρου, έχουν μια αναχρονιστική οσμή και θυμίζουν τις εποχές του σκληρού δικομματισμού. Έχουν μια μυρωδιά από πλαστικό σημαιάκι κομματικής συγκέντρωσης, σαν να πότισαν τα φύλλα που πέφτουν μαζούτ ένα πράγμα».

Ο Νίκος Τσολακίδης περιγράφει την κατάσταση στη χώρα μας, με αφορμή την «επέτειο» των 2 ετών από τα capital controls. «Δυο χρόνια πριν μπήκαμε σε capital controls, επειδή έτσι αποφάσισε ο Γιάνης και όχι εμείς, τι κι αν σαν γνήσιος «νεοέλληνας» αποποιήθηκε των ευθυνών του και έριξε το φταίξιμο στον Μάριο, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Μαζί, μπήκε σε έλεγχο το δικαίωμα να ονειρευόμαστε, η ζωή μας, η περηφάνια και το φιλότιμό μας» και συμπληρώνει: «Δυο χρόνια τώρα, η χώρα βρίσκεται σε cruise control με τους κυβερνώντες να κάνουν πως κυβερνούν, να ωρύονται και να ξιφουλκούν πως διαπραγματεύονται, άβουλοι, ανεπαρκείς και αμετανόητοι για την καταστροφή που προκάλεσαν, γαντζωμένοι σε μια καρέκλα.»

Ο Νίκος Τσολακίδης μιλάει για το «τελευταίο επικίνδυνο παιχνίδι» της κυβέρνησης. «Είναι πλέον πασίδηλο, ότι αυτή η κυβέρνηση τη μόνη επένδυση που χειρίζεται με επιτυχία μέχρι τώρα για τον εαυτό της και πρωτοφανείς συνέπειες για τον τόπο, είναι η επένδυση στην αβεβαιότητα» τονίζει και σημειώνει πως «σ’ αυτή την «επιχείρηση καρέκλα» εναποθέτουν οι κυβερνώντες τις προσδοκίες και τους πόθους τους για παραμονή στη μέθη της εξουσίας». Ο συγγραφέας εκτιμά πως «δοκιμάζουν τις αντοχές πειραματιζόμενοι με το ένστικτο της επιβίωσης ενός ολόκληρου λαού, αλλά αυτό είναι ένα αψυχολόγητο και επικίνδυνο παιχνίδι θα είναι και το τελευταίο τους»

Ο Νίκος Τσολακίδης περιγράφει τα «επτά θανάσιμα αμαρτήματα της αριστεράς»: Οκνηρία, Αλαζονεία, Λαιμαργία, Λαγνεία, Απληστία, Οργή, Ζηλοφθονία, εκτιμώντας πως «έχουν υποπέσει σε όλα αυτά τα αμαρτήματα, αλλά το χειρότερο όλων είναι πως πίστεψαν ότι μπορούν να κυβερνούν όπως αντιπολιτεύονταν». Στη συνέχεια ο συγγραφέας περιγράφει τα επτά «προαπαιτούμενα» για την απάντηση της κεντροαριστεράς: Ειλικρίνεια, Ηθική, Πολιτικό διακύβευμα, Εκσυγχρονισμός, Το τέλος της προγονοπληξίας, Αποφασιστικότητα, Ανανέωση. «Τότε ίσως να κατανοήσουμε, ότι περισσότερο ταιριάζει στην κοινωνία μας μια σύγχρονη πρόταση των δυνάμεων του προοδευτικού κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας, παρά μια «κεντροαριστερά» των συνενώσεων της ανάγκης και των μεταγραφών» τονίζει.

Ο Νίκος Τσολακίδης εξετάζει πιο μπορεί να είναι το πιθανό επόμενο πολιτικό τοπίο καθώς «η δημαγωγική οπερέτα των λαϊκιστών οδεύει προς το τέλος της και το φινάλε προδιαγράφεται ίδιο με την αρχή της». Ο συγγραφές θέτει τα ερωτήματα: «Μετά την ανευθυνότητα, τι; Μετά τον ψευτο – επαναστάτη δήθεν αναμορφωτή της Ευρώπης, ποιος; Μετά από τόσους κόπους και θυσίες, γιατί;» και εξηγεί πως είναι «πλέον η εποχή των επιλογών και είναι ο καιρός να αποφασίσουμε τι θα κρατήσουμε από αυτόν τον παλιό μας εαυτό που μας έφερε ως εδώ και τι θα πετάξουμε οριστικά στα σκουπίδια.»

Ο Νίκος Τσολακίδης θέτει το θέμα της φενάκης των αυτοδυναμιών, σημειώνοντας πως «έχει περάσει η εποχή των αυτοδυναμιών και βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που ο λαός απαιτεί πραγματικές συνεργασίες των πολιτικών δυνάμεων». Ο συγγραφέας τονίζει πως «η ανάκαμψη της ημιθανούς ελληνικής οικονομίας, απαιτεί γενναίες μεταρρυθμίσεις μακριά από φιλελεύθερες ή σοσιαλιστικές ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και μπαλκόνια ξύλινου λόγου» και υπογραμμίζει πως «έχουμε ως έθνος πληρώσει ακριβά τις αυταπάτες των μαθητευόμενων αριστερών αλχημιστών, για τούτο και είναι αβάσταχτο το άχθος, να σηκώσουμε και πάλι στους ώμους μας τις υπέρμετρες φιλοδοξίες και τη ματαιότητα άλλων, επίδοξων σωτήρων»

Ο Νίκος Τσολακίδης αναφερόμενος στον «αποτυχημένο γάμο της κεντροαριστεράς» αναρωτιέται «τι αξία έχει η μάχη κορυφής για ένα αδειανό πουκάμισο που κανείς δεν θέλει να φορέσει;». Ο συγγραφέας εκτιμά πως «όταν όλοι σήμερα αριστεροί και δεξιοί, παραδέχονται σιωπηλά πως άλλος δρόμος δεν υπήρχε για να σταθεί η πατρίδα όρθια, εμείς χαραμίζουμε αυτό το πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο που αποκτήθηκε με πρωτοφανές κόστος σε διαβουλεύσεις εσωστρέφειας» και σημειώνει επιτακτικά πως «δικαιούμαστε να δώσουμε τη μάχη κι αν στο τέλος αυτής της διαδρομής, έχουμε κάτι να πούμε στους πολίτες που θα αλλάξει τη μοίρα τους, να το πούμε αλλιώς να σωπάσουμε»

Παρασκευή, 26 Αυγ 2016

Τελευταία έξοδος, PSI

Ο Νίκος Τσολακίδης εξετάζει την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο PSI.«Η κακοπροαίρετη κριτική και η συκοφάντηση του PSI, αποτέλεσαν τη ναυαρχίδα στην προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ» γράφει και συμπληρώνει πως «λίγα χρόνια μετά αυτή η ξύλινη γλώσσα, που οδηγούσε μόνο μέχρι την πόρτα του μεγάρου, εγκαταλείφθηκε, η πραγματικότητα και η αλήθεια σχεδόν αποκαταστάθηκαν». Ο συγγραφέας σημειώνει πως οι πολέμιοι αυτής της αναδιάρθρωσης, υιοθέτησαν πλήρως τα αποτελέσματα της, αφού πάνω σ’ αυτά στηρίζουν τη σημερινή τους πολιτική προσπάθεια, αρνούμενοι βέβαια να παραδεχθούν δημόσια την λανθασμένη πολεμική τους κατά το παρελθόν, ενώ ταυτόχρονα προσεύχονται για ένα νέο PSI»

Ο Νίκος Τσολακίδης με αφορμή της επίθεση στον Πύρρο Δήμα από την κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, Αυγή, αναρωτιέται «πως μπορεί ένα ΜΜΕ να μετατρέπεται σε όργανο προπαγάνδας, εκφράζοντας τον πανικό και την αμηχανία της παράταξης που εκπροσωπεί, ρίχνοντας λάσπη και χύνοντας χολή σε ανθρώπους που μέσα σε συνθήκες αντίξοες ένωσαν καρδιές και δίδαξαν ήθος και περηφάνια;». Ο συγγραφέας τονίζει πως «όση λάσπη κι αν χυθεί, γεμίζει μόνο τον βούρκο εκείνων που έμαθαν, όντας ατάλαντοι, να χειρίζονται τον πολύγραφο της σκοπιμότητας, της αμετροέπειας και της μίζερης λάθρας πολιτικής επιβίωσης» και προειδοποιεί ότι «πλησιάζει η ώρα της λογοδοσίας απέναντι στην κοινωνία»

Ο Νίκος Τσολακίδης παρουσιάζει το σκηνικό της χώρας μας: «είναι η Ελλάδα της οικονομικής δυσπραγίας, της ποινικοποίησης και του διωγμού της επιχειρηματικότητας, είναι η κοινωνία που σταμάτησε να ζει». Καθώς και της κυβέρνησης όπου «επιδίδεται σε ευχολόγια και σε κατευθυνόμενα ρεπορτάζ μέσω της κρατικής τηλεόρασης», της αξιωματικής αντιπολίτευσης όπου κυριαρχεί «η τακτική του ώριμου φρούτου» και της ελάσσονος αντιπολίτευσης όπου «συνεχίζοντας το ατελείωτο μοιρολόι, προσεύχεται ταυτόχρονα να αναγεννηθεί εκ της τέφρας της για να ζήσει ξανά δοξασμένες μέρες». Ο συγγραφέας συστήνει: «το έργο στη μαρκίζα πρέπει να κατέβει άμεσα, γιατί ούτε εισιτήρια κόβει, μήτε πλοκή και υπόθεση έχει»

Σελίδα 1 από 2