Ο Κωνσταντίνος Μουρτοπάλλας με αφορμή το τελικώς ανακληθέν αστυνομικό έγγραφο που επιδόθηκε στη διεύθυνση του ΔΠΘ ύστερα από εισαγγελική παραγγελία, γράφει για την ακαδημαϊκή ελευθερία: «Η παραγγελία που δόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ροδόπης επαναφέρει στη μνήμη μας τη χρήση μέσων και πρακτικών που δεν συνάδουν με μια δικαιοκρατούμενη και ευνομούμενη πολιτεία. Δεν γνωρίζω αν ήταν η συνταγματική απαιδευσία που οδήγησε στην διαβίβαση προς εκτέλεση της παραγγελίας από την Αστυνομική Διεύθυνση. Αυτό που δεν αμφισβητείται σίγουρα είναι ότι επιτροπευόμενο και ελεγχόμενο Πανεπιστήμιο με την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη θεσμική εγγύηση της θετικής της διάστασης (ήτοι το πλήρες αυτοδιοίκητο) δεν μπορούν να συνυπάρξουν.»

Ο Ανδρέας Πανταζόπουλος γράφει για τη συνωμοσιολογία και τον αριστερό λαϊκισμό, με αφορμή πρόσφατη έρευνα στην Γαλλία: «Το γενικότερο συμπέρασμα της εν λόγω έρευνας, η οποία βέβαια χρήζει περαιτέρω ανάλυσης, είναι ότι οι λεγόμενες «θεωρίες συνωμοσίας» συνιστούν μείζον κοινωνικό φαινόμενο, στην πιο πυκνή τους μορφή αφορούν έναν στους τέσσερις Γάλλους, μόνον ένας στους πέντε εμφανίζεται να τις απορρίπτει απολύτως. Οι νέοι φαίνονται πιο επιρρεπείς στην συνωμοσιολογία από ό,τι οι μεγαλύτερες ηλικίες, εκτός από εκείνη τη μορφή της που αφορά την κλιματική αλλαγή και την μετανάστευση. Τέλος, η συνωμοσιολογία συσχετίζεται θετικά με την λεγόμενη (ακροαριστερή ή ακροδεξιά) λαϊκιστική ψήφο.»

Ο Νίκος Γκιώνης γράφει για τον εθνικισμό στην Ελλάδα: «Η θεσμισμένη ελληνική Πολιτεία με την συντεταγμένη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας οφείλει να δείξει ταυτόχρονα ρεαλισμό , πατριωτισμό και απαρέσκεια προς δηλωμένους ή αδήλωτους νεο-εθνικισμούς, που μόνον διπλωματικές ήττες φέρνουν. Και είναι η ίδια ακριβώς Πολιτεία, που πρέπει να υπενθυμίζει ή να θέτει τα όρια σε οποιονδήποτε συλλογικότητα. Και φυσικά μόνον αυτό είναι το πλαίσιο επιλύσεως του σύνθετου ονόματος της ΠΓΔΜ σήμερα, κάθε άλλου αύριο. Ο εθνικισμός τελείωσε διανοητικά με τον Πόλεμο, ο νέος στρεβλωμένος δεν είναι παρά αντιπατριωτικός αλλά και πηγή δυστυχίας.»

Ο Μελέτης Ρεντούμης γράφει για τις θετικές ενδείξεις από την αγορά ομολόγων και την αποτίμηση των ελληνικών χρεογράφων στις διεθνείς αγορές, και τονίζει: «Σε κάθε περίπτωση, μπορεί τα δεδομένα και η παρούσα συγκυρία να είναι θετική, αυτό όμως δεν αναιρεί την σκληρή καθημερινή πραγματικότητα στο μικρό επίπεδο της οικονομίας, που είναι η βιωσιμότητα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων που αποτελούν τον κορμό της οικονομίας με στόχο την ανάπτυξη. Αν δεν βελτιωθούν ταυτόχρονα οι παραγωγικές συνθήκες και δεν δημιουργηθούν άμεσα νέες θέσεις εργασίας τότε η καλή προοπτική των ελληνικών ομολόγων σύντομα θα ανατραπεί με άγνωστες συνέπειες.»

Ο Νίκος Λαλιώτης γράφει για την Ελλάδα του μέλλοντος και την ανάγκη του συγκεκριμένου: «Δεν είναι μονόδρομος η οπισθοδρόμηση και η περιθωριοποίηση μας, δεν είναι μονόδρομος η φτωχοποίηση οικονομική και πνευματική που συντελείται από την διακυβέρνηση και την αισθητική της κυβέρνησης Τσίπρα Καμμένου. Η Ελλάδα μπορεί και αλλιώς. Μπορεί να αποκτήσει ένα σύγχρονο κράτος που να διευκολύνει και να υπηρετεί τον πολίτη και όχι το αντίστροφο. (...) Αν θα διάλεγα ένα σύνθημα θα ήταν το «Συγκεκριμένο». Να μπούμε στην εποχή του συγκεκριμένου, στην εποχή της συγκεκριμένης πολιτικής θέσης και πράξης. Από αυτό έχουμε ανάγκη και όχι από θεωρίες.»

Ο Γιώργος Στρατόπουλος γράφει: «Κοσμογονικές αλλαγές συνέβησαν στον τομέα της ενέργειας τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και επισήμως πλέον βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο ενεργειακό κοίτασμα: τον ήλιο και τον άνεμο. Και ο πολιτικός κόσμος έχει μπροστά του ένα στοίχημα κι ένα ερώτημα. Το στοίχημα είναι η αξιοποίηση του κοιτάσματος προς όφελος των πολιτών και της εθνικής οικονομίας. Το ερώτημα είναι αν διδαχτήκαμε από τα λάθη μας. Διότι σ’ έναν κόσμο που μεταβάλλεται ταχύτατα και σε έναν κλάδο, που ο μετασχηματισμός του απαιτεί χρόνο και επενδύσεις, η αδράνεια έχει μεγάλο κόστος. Ο ήλιος και ο άνεμος να μην έχουν την τύχη του Ελληνικού. Ο ρόλος της Πολιτείας είναι κομβικός: να θέσει τώρα τα θεμέλια της μετάβασης στην Ελλάδα Μετά τα Μνημόνια με Ενέργεια Μετά τον Άνθρακα.»

Ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση σας εύχεται Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά! 

Ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια Πολλά! 

Ο Νίκος Γκιώνης γράφει για την Ελληνική Ορθοδοξία ως κοσμική ιδιαιτερότητα: « Η Εκκλησία για ζητήματα Πολιτείας εκφράζει και γνωματεύει μη δεσμευτικά. Ως εκεί. Παρόλα ταύτα ο χωρισμός είναι δύσκολος. Σε κάποιο momentum μπορεί να ξεκινήσει αφού είναι από τα πριν διασφαλισμένος πιθανοτικά και με μακρόπνοο σχεδιασμό υλοποίησης, που ίσως θα υπερβαίνει χρονολογικά μια γενιά. Δεν θα εξαφανιστούν τα θρησκευτικά δόγματα – είναι άλλωστε τεμάχια του Δυτικού Πολιτισμού – μα θα συνυπάρχουν θεσμικά, ειρηνικά και με γνώση των συσχετισμών με την Πολιτεία σε μια μακροχρόνια πορεία επωφελούς κοσμικού διαζυγίου. Αρκεί να προχωράει η Παιδεία και να ολοκληρωθεί, όπως ο πρέπει, ένα παλιό προαπαιτούμενο: ο Διαφωτισμός»

Ο Νικήτας Καστής γράφει για την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος: «Είναι απαραίτητο, ως στοιχείο επιβίωσης, με την αλλαγή πορείας της ελληνικής κοινωνίας, να υιοθετηθεί πολιτική που θα προχωρεί σε σταδιακές ρυθμίσεις για όλες τις βαθμίδες και μορφές εκπαίδευσης, με τον κατάλληλο χρονισμό. Τί άλλο μας μένει, παρά να ελπίζουμε και να εργαζόμαστε, όσον εντέλει μας επιτρέπουν, για το καλύτερο! Πολύ απλά, δηλαδή, για να συνεχίσουμε να έχουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα πολιτικής, του τύπου του “Μνημονίου”, καθώς και επαρκείς πολιτικούς για να το διαμορφώσουν και να το υλοποιήσουν αποτελεσματικά – και όχι με την ανεπάρκεια που επιδεικνύουν στην περίπτωση του “Μνημονίου”.»